چهار ماه حبس برای شعر گفتن. چهار ماه به بند شدن تنها برای بیان عقیده. همانکه رییس جمهوری کودتا گفت در ایران کسی برایش به زندان نمیافتاد! هیلا صدیقی در صفحه فیسبوکش مینویسد: "فردا صبح، شعبه ٢۶ دادگاه انقلاب، من و ایمان قلبی و قاضی و اتهام و خدای ناظر و دعای خیر شما... ". دعا را باور ندارم و با اینحال برایش آرزوی سلامتی دارم. نمیشود از آرزوی پیروزی و سربلندی برای او گفت که همین حال هم به آنها رسیده است و امثال من باید در برابرش کمر خم کنیم...
بانویی که زندگی خود، خانواده و تمامی موقعیتهای اجتماعیاش را به خطر انداخت و در خود ایران با صدایی رسا از ظلم و جور این رژیم گفت.
باید لحظهای خودم را جای او بگذارم. میتوانم؟ که او شجاعتش را داشت که روی نپوشانده و در روشنایی به مصاف جور رود و همان کند که نسرین ستودهها و شیوا نظر آهاریها کردند و بسیارند از ایرانیانی که خارج از گود و دور از آتش هم شهامت انجامش را ندارند!
چه فردای خوشی را در خواب دیدیم...تمام نقشهها بر آب دیدیم
No comments:
Post a Comment